Dostęp do informacji o ubezpieczeniu szpitala (podmiotu wykonującego działalność leczniczą). Kto, w jakich okolicznościach i na podstawie jakich kryteriów może ubiegać się o taką informację(?).
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, podmiot wykonujący działalność leczniczą, na wniosek pacjenta udziela niezbędnych informacji na temat zawartych umów ubezpieczenia. Pacjentem – zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta – jest osoba zwracająca się o udzielenie świadczeń zdrowotnych lub korzystającą ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych lub osobę wykonującą zawód medyczny. Kluczowym faktem, który należy podnieść jest to, że ustawa o działalności leczniczej nie ustanawia żadnych wyjątków, od zasady wyłączności pacjenta w korzystaniu z uprawnienia wypływającego z przepisu art. 14 ust. 2 u.d.l. Nie ma także odwołania do innej ustawy (np. kodeksu cywilnego), które wskazywałoby na odpowiednie stosowanie jej przepisów.
Wobec tego, wątpliwe, a nawet wykluczone byłoby przyjmowanie, że osoba, która nie jest pacjentem, a nawet osoba najbliższa pacjentowi byłaby uprawniona do wykonywania jego praw w zakresie dostępu do informacji o ubezpieczeniu szpitala. Skierowanie stosownego wniosku bez statusu pacjenta mogłoby okazać się bezskuteczne i zabrałoby tylko czas wnioskodawcy.
Szpital jako samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej jest podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. SPZOZ wykonuje zadania publiczne w zakresie ochrony zdrowia i korzysta ze środków publicznych. Tym samym spoczywa na nim obowiązek udostępniania posiadanych danych mających charakter informacji publicznej (patrz: postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2017 r. IV SAB/Po 20/17).
Jeżeli więc podmiotem, od którego żądano by udzielenia informacji na temat zawartych przez niego umów ubezpieczenia jest podmiot publiczny (nie: podmiot prywatny udzielający świadczeń zdrowotnych w ramach działalności szpitala publicznego), KAŻDY może wnioskować o udzielenie informacji publicznej. W doktrynie zasadnie wskazuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (zob. M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002, s. 28–29).
Zgodnie z art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, jeżeli zaś może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Z kolei art. 2 u.d.i.p. stanowi, że prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu (z pewnymi wyłączeniami, wymienionymi w art. 5 u.d.i.p.), a podmiot udzielający nie może żądać od takiej osoby wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Podsumowując, jeżeli osobą, która na przykład w celu uzyskania odszkodowania za błąd medyczny, żąda informacji o zawartych przez podmiot leczniczy umowach ubezpieczenia jest:
– pacjent – może on skorzystać z uprawnienia art. 14 ust. 2 pkt 2 u.d.l. i w prosty sposób pozyskać informacje (dotyczy to podmiotów publicznych (SPZOZ) i prywatnych (NZOZ))
– osoba niebędąca pacjentem – może wnioskować o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zawartych przez szpital umów ubezpieczenia na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (dotyczy to TYLKO podmiotów publicznych (SPZOZ); podmioty niepubliczne nie podlegają obowiązkowi udostępniania informacji publicznej, gdyż nie są jej dysponentami).
Opracował FD
Zobacz nasz ostatni artykuł: Spółka komandytowa – kompleksowy przewodnik prawny i podatkowy